In het november-nummer
Eufrosynus
Het gaat goed met de oosters-orthodoxe kerk. We schreven er al eerder over. En nu verschijnt ook het eerste Nederlandstalige orthodoxe kinderboek. Gaat over een heilige, want daar zijn orthodoxen gek op: de nederige kok Eufrosynus.
Kruiden
Het gaat in de Bijbel vaker over kruiden dan u misschien denkt. Ze spelen niet alleen een rol in de keuken als smaakmakers, ze worden ook gebruikt als geneesmiddel, bij rituelen en als grondstof voor parfums.
Sprookjes
We geloven graag in sprookjes. Dat je complexe problemen eenvoudig kunt oplossen.
Dat als we asielzoekers buiten de deur houden, we al onze problemen hebben opgelost.
Joke Veerman weet wel beter (en diep in ons harten weten we dat allemaal wel).
Biechten
In een van de artikelen in dit nummer gaat het over biechten. Dat is iets uit de RK-kerk en van vroeger. En dat is twee keer: helaas. Vroeger moesten katholieke broeders en zusters inderdaad biechten. Minstens één keer per jaar en in de advents- en de vastentijd vaker. Dan kwam je er niet zo makkelijk van af als de protestanten. Die kunnen op elk willekeurig moment bidden: ‘Heer, vergeef mij al mijn zonden in Jezus naam. Amen’. Klaar is Kees. Nee, meneer pastoor nam geen genoegen met de container-term ‘al mijn zonden’. De zonden moesten bij name genoemd worden en werden geclassificeerd als doodzonde of als lichtere zonde.
Wat is hier helaas aan. In de eerste plaats, dat er geen vaste tijd en plaats meer is om je zonden te belijden. In de tweede plaats dat er geen dienaar van God is, die je zonden aanhoort en een absoluut biechtgeheim heeft. In de derde plaats, dat er ook geen godsdienaar is die je bij oprecht berouw mag meedelen, dat je zonden in Jezus’ naam vergeven zijn.
Hoe nu verder? Laten we afspreken dat we in ons persoonlijk gebed nooit meer bidden om vergeving van ‘al mijn zonden’, maar dat we die stuk-voor-stuk hardop uitspreken. En niet alleen wat we zeiden of deden, maar ook wat we dachten. Wie dit doet, wordt vanzelf een nederig mens.
– de redactie
